المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
146
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
روايت شده كه يكى از روزها حضرت عيسى حواريون را دعوت كرد و خود آن بزرگوار مشغول خدمتگزارى آنان گرديد تا آنان هم مثل اين عمل را انجام دهند و بمردم هم تعليم نمايند . عيسى ابن مريم عليهما السّلام مدت ( 33 ) سال در زمين مكث كرد و از جملهء موعظههائى كه براى حواريون ميفرمود اين بود : به صاحب دنيا راضى باشيد در صورتى كه دين شما سالم باشد ، همچنانكه اهل دنيا به صاحب دين راضى هستند در صورتى كه دنياى آنان سالم باشد . با خدا به اين كيفيت دوستى كنيد كه بغض اهل معصيت را داشته باشيد و از آنان دورى گزينيد . حواريون گفتند : يا عيسى ما با چه اشخاصى مجالست نمائيم ؟ فرمود : با آن كسى كه ديدن او شما را به ياد خدا آورد و منطق او بر علم شما بيفزايد و عمل او شما را بآخرت راغب نمايد . بعد از آن طعام آسمانى بر آنان نازل شد و عيسى عليه السّلام دستور داد تا روى آن را بپوشانند و مردى از آن غذا چيزى نخورد تا عيسى به آنها اجازه دهد پس حضرت عيسى دنبال كار خود رفت و يكى از آنان از آن مائده خورد . يكى از حواريون گفت : يا روح اللّه يكى از حواريون ( بدون اجازهء تو ) از طعام مائده خورد ، عيسى عليه السّلام به او فرمود : تو از مائده غذا خوردى ؟ عرض كرد : نه ، حواريون شهادت دادند و گفتند : يا روح اللّه اين مرد از مائده غذا خورد ، ولى حضرت عيسى بحواريون فرمود : ( قول ) رفيق خود را تصديق و ( ديدن ) چشم خود را تكذيب نمائيد ! راجع بمائده روايات زيادى نقل شده كه شرح آنها به طول خواهد انجاميد .